Japon Tanabata Festivali-Dilekler Gerçek Olsun

Benim yaşıma yakın olanlar için Samanyolu bir şarkı ismidir… hani Berkant’ın söylediği ‘Bir şarkısın sen‘ diye başlayan gençliğimizde mırıldandığımız, düğünlerde dans ettiğimiz şarkı. Japonya’da yaşamaya başlayınca Samanyolunun başka bir hikayesi olduğunu ve bir festivale adını verdiğini öğrendim. Öğrendiklerimi ve deneyimlerimi sizlerle paylaşayım. 

Japonya’da bir çok geleneğin Çin’den geldiği kaynaklarda yazılı. Tanabata Festivali de Çin’deki Qixi Festivali’nden bu ülkeye aktarılmış. Festival öykümüz biraz hüzünlü.. Çok çok eskilerde gökyüzünde bir kral yaşarmış. Kralın Orihime adlı güzel bir kızı varmış. Günlerini kumaş dokuyarak geçirirmiş. Kızının büyüdüğünü ve evlenme zamanı geldiğini düşünen baba  samanyolunun diğer tarafında yaşayan ve çobanlık yapan çalışkan Hikoboshi ile tanıştırmış güzel kızını. İkisi birbirlerini çok sevmiş ve evlenmişler. Ancak evlendikten sonra kız dokumacılığı bırakmış, delikanlı ise zamanını boş geçirmeye başlamış. Kral dayanamamış onların tembelliğine, ayrılmaya zorlamış bu birbirini çok seven çifti. Ve Higoboshi’ni samanyolunun diğer tarafına yollamış. Orihime ayrılığa dayanamamış, ağlamış günlerce. O kadar çok ağlamış ki babası dayanamamış. Yılda bir kez buluşabilmelerine izin vermiş, 7. ayın 7. günü. Yani buluşma bir araya gelme dileği. Eğer hava açık ve  samanyolu oluşursa görüşebilecekler yoksa bir yıl daha beklemek zorunda kalacaklarmış.

İşte bu hikaye insanların yaşamına, dileklerinin gerçekleşmesini beklemelerine yansımış ve  bambu ağacının dallarına dileklerini yazıp asmaya başlamışlar. Eğer belirlenen günde yani 7 Temmuz günü hava açıksa, gece gökyüzünde samanyolu ve en parlak Vega ve Altar yıldızlarının kavuşmalarını görebilirlerse dileklerinin gerçekleceğine inanıyor insanlar. Eğer hava bulutlu ve yağmurlu ise dileklerini gelecek yıla saklıyorlar.

Japonya’da her yıl Temmuz ayının yedisinde (bazı bölgelerde Ağustos ayının yedisinde) bu sevgililer anısına Yıldız Festivali kutlanıyor. Bambu ağaçları  süsleniyor, tanzaku adı verilen küçük renkli kağıtlara dilekler yazılıp asılıyor. Değişik şölenler, eğlenceler, havai fişek gösterileri ile kutlanan festivalde,  genç kızlar yukata adı verilen yazın giyilen kimona benzeri giysilerle dileklerini yazıp asıyorlar. Temmuz ayının ilk günlerinde  süpermarketlerin girişinde bambu ağacına benzer plastik ağaç hazırlanıyor yanına  tanzaku ve kalemler konuyor. Çoluk çocuk genç yaşlı isteyen dileğini yazıyor ve asıyor. Evinde özel köse yapanlar da var benim gibi.

Dileklerin asıldığı süslü bambu ağaçları ertesi gün nehir veya denize bırakılıyor, dileklerin gerçekleşmesi için bambu ağacı da yakılıyor. Dumanların dilekleri gökyüzüne ulaştıracağına inanılıyor.

Bu yazıyı okuduğunuzda 2019 yılı için Vega ve Altair’in kavuşmasını kaçırmış olabilirsiniz. 2020 yılında havanın açık olması için dua edelim. Orihime ve Higoboshi buluşabilsin ve dileklerimiz kabul olsun. İsterseniz samanyolu şarkısını da mırıldanın ….

Bu arada Çin kaynaklı Japonya’da kutlanan Tanabata Festivali, bize ülkemizdeki  Hıdrellez kutlamalarını çağrıştırıyor. Biz de 5 Mayıs gecesi gül ağacına dileklerimizi asıp, dualarımızı edip, ertesi gün gün doğarken dileklerimizin yazılı olduğu kağıtları suya atmıyor muyuz? Farklı kültür, farklı ülke, farklı coğrafya fark etmiyor yani, insanoğlu doğa olaylarını bahane edip dileklerini yüce bir güce iletiyor. Benim için ise, çocukluğumda Türkiye’de kutladığım Hıdrellezler anısına, yıllardır yaşadığım ikinci vatanım Japonya’da Tanataba Festivali’nde  dileklerim Türkçe Japonca karışık bambu ağacında yerini alıyor.

 

 

 

 

Yorumlarınızı Buraya Yazabilirsiniz